Po co Jezus zszedł na ziemię?
5. Po co Jezus zszedł na ziemię?
Biblia odpowiada: Aby zbawić od grzechów lud swój (Mt 1, 21). Częściowo była już o tym mowa w poprzednich rozdziałach. Potrzebne jest jednak tutaj ważne dopełnienie w szerszej perspektywie.
Podstawowym problemem świata jest grzeszność człowieka. Czyniąc życie egoistycznym powoduje wszelkie zniszczenia i nieszczęścia. Tu jest źródło wojen i wszelkich bied. Miłosierny Bóg zatroszczył się o środek na rozwiązanie tego problemu. Przygotowany został przeszło 2000 lat temu, na Golgocie; przedstawiony jest w Biblii:
Albowiem tak Bóg umiłował świat, że dal swego jednorodzonego Syna ażeby każdy, kto w Niego wierzy nie zginął ale miał żywot wieczny. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony. Kto wierzy w niego, nie będzie osądzony kto zaśnie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. Na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe (J3,16-19).
Wybawienia człowieka z grzeszności i konsekwencji grzeszenia wymagało wielu działań Jezusa. Każde z nich realizuje cząstkowo ów zbawczy cel związany z definitywnym rozwiązaniem problemu grzeszności. Te działania, ukazując w konkretach dokonania Jezusa na ziemi, informują wyczerpująco, po co Jezus przyszedł na ziemię:
1. Aby oświecić człowieka i ukazać jego rzeczywisty stan
Ja się narodziłem i na to przyszedłem na świat, - powiedział Jezus - aby dać świadectwo prawdzie; każdy, kto z prawdy jest, słucha głosu mego (J 18,37). Chodzi także o prawdę o grzesznym stanie człowieka. Prawdziwa światłość, która oświeca każdego człowieka, przyszła na świat (J l, 9).
Oświecająca nauka Jezusa ukazując, czym jest życic grzeszne, czyli nienormalne i czym jest życie normalne - oczywiście - według Bożych norm, umożliwia człowiekowi pozbycie się złudzeń (fałszywa antropologia) i zobaczenie siebie takim, jakim jest rzeczywiście. Wszystko bowiem, co się ujawnia, jest światłem. Dlatego powiedziano: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a oświeci cię Chrystus (Ef 5, 14). Błogosławiony jest człowiek pragnący światła Bożej prawdy o sobie, poddający się Bożej ocenie.
2. Aby objawić ludziom Boga Ojca i Siebie jako Syna Bożego
Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mego i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca kto zna, tylko Syn, i ten komu Syn zechce objawić (Mt 11, 27).
Rzeki do Niego Filip: Panie, pokaż nam Ojca, a wystarczy nam. Odpowiedział mu Jezus: Tak długo jestem z wami i nie poznałeś mnie, Filipie? Kto mnie widział, widział Ojca, jak możesz mówić: Pokaż nam Ojca? Czy nie wierzysz, że jestem w Ojcu a Ojciec we mnie? Słowa, które do was mówię, nie od siebie mówię, ale Ojciec, który jest we mnie, wykonuje dzieła swoje (J 14, 9-10).
Wiemy, ze Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali Tego, który jest prawdziwy... On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym (1J 5, 20).
3. Aby złożyć siebie na ofiarę za ludzkie grzechy
Nie przyszedłem bowiem sądzić świat, ale zbawić świat – oświadczył Jezus (J 12, 47). Chrystus raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, - pisze autor Listu do Hebrajczyków (Hbr 9, 28). Dał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach (Tyt 2,14). O tym była już mowa wcześniej.
Zbawczy czyn Jezusa jest najdonioślejszym historycznym faktem w dziejach ludzkości. Dla wszystkich pokutujących grzeszników otworzył drzwi do nieba.
4. Aby wezwać grzesznych do pokuty
Swą zbawczą misję zaczął - jak była o tym mowa wcześniej – od wzywania ludzi do pokuty: Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, pokutujcie, (opamiętajcie się, nawróćcie się) i wierzcie Ewangelii. (Mk 1,15). Nie przyszedłem wzywać sprawiedliwych lecz grzesznych do pokuty (Mt 9,13).
Czym jest pokuta - zostanie omówione w rozdziale VII.
5. Aby wyzwolić człowieka z mocy szatana i grzechu
Jezus — mając udział we krwi i w ciele, przez śmierć zniszczył tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła (Hebr 2, 14). Syn Boży na to się objawił, aby zniweczyć dzieła diabelskie (1 Jana 3,8). Chwała Jezusowi, który miłuje nas i który wyzwolił nas z grzechów naszych przez krew swoją (Obj 1, 5).
6. Aby przez Ducha Świętego odrodzić człowieka i pouczyć jak ma żyć
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego (J 3, 5).
Gdy przyjdzie Pocieszyciel, - mówi Jezus - którego Ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i z mojego weźmie i wam oznajmi (J15,26; 16,13-14).
Nauka Jezusa w całości przedstawiona w Biblii, jest wyłącznym źródłem prawd wiary chrześcijanina. Kto jej nie zna i nie stosuje się do niej nie jest chrześcijaninem (2J 1,9).
7. Aby z ludzi odrodzonych zbudować Swój Kościół (wspólnota zbawionych)
Zbuduję Kościół mój (Mt 16.18) - powiedział Jezus;—wszystko na Nim jest ugruntowane, On także jest Głową Kościoła (Kol 1,17-18).
Kościół jako zgromadzenie odkupionych świętych jest własnością Jezusa i wyłącznie Jemu podlega. Jezus przydzielił ludziom różne funkcje w Kościele lecz nigdy nie scedował żadnemu człowiekowi Swojego zwierzchnictwa nad Kościołem.
8. Aby oznajmić ludziom przyszłe wydarzenia, także te czasów ostatecznych, w których właśnie żyjemy
Zesłany na wyspę Patmos apostoł Jan tak rozpoczyna zapis prawd o przyszłości: Objawienie Jezusa Chrystusa, które dal mu Bóg, aby ukazać sługom swoim to, co ma się stać wkrótce; to też wyjawił On za pośrednictwem zesłanego anioła swojego słudze swemu Janowi (Obj 1,1). Jezus ukazując się Janowi, tak się przedstawił: Jam jest pierwszy i ostatni, i żyjący. Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków... napisz więc, co widziałeś i co jest, i co się stanie potem (Obj 1,17-19).
Dzięki Bogu, że człowiek zbawiony i poddany Jezusowi nie jest ani osamotniony ani zdany na niepewność jutra. Wie dokąd zmierza on sam i historia świata. Ponieważ jako zbawiony jest pod opieką Wszechmocnego w jego sercu panuje pokój.
Myśl zasadnicza z całości rozważań o celu przyjścia Jezusa na ziemię: Bóg chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy (1 Tym 2, 4); ażeby jako zbawieni uczestnicy wiecznego żywota i nowej natury żyli pożytecznie i szczęśliwe, ku Bożej chwale.
To był główny cel działań Jezusa i Jego przyjścia na ziemię.
Jan Wierszyłowski
Biblia odpowiada: Aby zbawić od grzechów lud swój (Mt 1, 21). Częściowo była już o tym mowa w poprzednich rozdziałach. Potrzebne jest jednak tutaj ważne dopełnienie w szerszej perspektywie.
Podstawowym problemem świata jest grzeszność człowieka. Czyniąc życie egoistycznym powoduje wszelkie zniszczenia i nieszczęścia. Tu jest źródło wojen i wszelkich bied. Miłosierny Bóg zatroszczył się o środek na rozwiązanie tego problemu. Przygotowany został przeszło 2000 lat temu, na Golgocie; przedstawiony jest w Biblii:
Albowiem tak Bóg umiłował świat, że dal swego jednorodzonego Syna ażeby każdy, kto w Niego wierzy nie zginął ale miał żywot wieczny. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony. Kto wierzy w niego, nie będzie osądzony kto zaśnie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. Na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe (J3,16-19).
Wybawienia człowieka z grzeszności i konsekwencji grzeszenia wymagało wielu działań Jezusa. Każde z nich realizuje cząstkowo ów zbawczy cel związany z definitywnym rozwiązaniem problemu grzeszności. Te działania, ukazując w konkretach dokonania Jezusa na ziemi, informują wyczerpująco, po co Jezus przyszedł na ziemię:
1. Aby oświecić człowieka i ukazać jego rzeczywisty stan
Ja się narodziłem i na to przyszedłem na świat, - powiedział Jezus - aby dać świadectwo prawdzie; każdy, kto z prawdy jest, słucha głosu mego (J 18,37). Chodzi także o prawdę o grzesznym stanie człowieka. Prawdziwa światłość, która oświeca każdego człowieka, przyszła na świat (J l, 9).
Oświecająca nauka Jezusa ukazując, czym jest życic grzeszne, czyli nienormalne i czym jest życie normalne - oczywiście - według Bożych norm, umożliwia człowiekowi pozbycie się złudzeń (fałszywa antropologia) i zobaczenie siebie takim, jakim jest rzeczywiście. Wszystko bowiem, co się ujawnia, jest światłem. Dlatego powiedziano: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a oświeci cię Chrystus (Ef 5, 14). Błogosławiony jest człowiek pragnący światła Bożej prawdy o sobie, poddający się Bożej ocenie.
2. Aby objawić ludziom Boga Ojca i Siebie jako Syna Bożego
Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mego i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca kto zna, tylko Syn, i ten komu Syn zechce objawić (Mt 11, 27).
Rzeki do Niego Filip: Panie, pokaż nam Ojca, a wystarczy nam. Odpowiedział mu Jezus: Tak długo jestem z wami i nie poznałeś mnie, Filipie? Kto mnie widział, widział Ojca, jak możesz mówić: Pokaż nam Ojca? Czy nie wierzysz, że jestem w Ojcu a Ojciec we mnie? Słowa, które do was mówię, nie od siebie mówię, ale Ojciec, który jest we mnie, wykonuje dzieła swoje (J 14, 9-10).
Wiemy, ze Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali Tego, który jest prawdziwy... On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym (1J 5, 20).
3. Aby złożyć siebie na ofiarę za ludzkie grzechy
Nie przyszedłem bowiem sądzić świat, ale zbawić świat – oświadczył Jezus (J 12, 47). Chrystus raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, - pisze autor Listu do Hebrajczyków (Hbr 9, 28). Dał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach (Tyt 2,14). O tym była już mowa wcześniej.
Zbawczy czyn Jezusa jest najdonioślejszym historycznym faktem w dziejach ludzkości. Dla wszystkich pokutujących grzeszników otworzył drzwi do nieba.
4. Aby wezwać grzesznych do pokuty
Swą zbawczą misję zaczął - jak była o tym mowa wcześniej – od wzywania ludzi do pokuty: Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, pokutujcie, (opamiętajcie się, nawróćcie się) i wierzcie Ewangelii. (Mk 1,15). Nie przyszedłem wzywać sprawiedliwych lecz grzesznych do pokuty (Mt 9,13).
Czym jest pokuta - zostanie omówione w rozdziale VII.
5. Aby wyzwolić człowieka z mocy szatana i grzechu
Jezus — mając udział we krwi i w ciele, przez śmierć zniszczył tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła (Hebr 2, 14). Syn Boży na to się objawił, aby zniweczyć dzieła diabelskie (1 Jana 3,8). Chwała Jezusowi, który miłuje nas i który wyzwolił nas z grzechów naszych przez krew swoją (Obj 1, 5).
6. Aby przez Ducha Świętego odrodzić człowieka i pouczyć jak ma żyć
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego (J 3, 5).
Gdy przyjdzie Pocieszyciel, - mówi Jezus - którego Ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i z mojego weźmie i wam oznajmi (J15,26; 16,13-14).
Nauka Jezusa w całości przedstawiona w Biblii, jest wyłącznym źródłem prawd wiary chrześcijanina. Kto jej nie zna i nie stosuje się do niej nie jest chrześcijaninem (2J 1,9).
7. Aby z ludzi odrodzonych zbudować Swój Kościół (wspólnota zbawionych)
Zbuduję Kościół mój (Mt 16.18) - powiedział Jezus;—wszystko na Nim jest ugruntowane, On także jest Głową Kościoła (Kol 1,17-18).
Kościół jako zgromadzenie odkupionych świętych jest własnością Jezusa i wyłącznie Jemu podlega. Jezus przydzielił ludziom różne funkcje w Kościele lecz nigdy nie scedował żadnemu człowiekowi Swojego zwierzchnictwa nad Kościołem.
8. Aby oznajmić ludziom przyszłe wydarzenia, także te czasów ostatecznych, w których właśnie żyjemy
Zesłany na wyspę Patmos apostoł Jan tak rozpoczyna zapis prawd o przyszłości: Objawienie Jezusa Chrystusa, które dal mu Bóg, aby ukazać sługom swoim to, co ma się stać wkrótce; to też wyjawił On za pośrednictwem zesłanego anioła swojego słudze swemu Janowi (Obj 1,1). Jezus ukazując się Janowi, tak się przedstawił: Jam jest pierwszy i ostatni, i żyjący. Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków... napisz więc, co widziałeś i co jest, i co się stanie potem (Obj 1,17-19).
Dzięki Bogu, że człowiek zbawiony i poddany Jezusowi nie jest ani osamotniony ani zdany na niepewność jutra. Wie dokąd zmierza on sam i historia świata. Ponieważ jako zbawiony jest pod opieką Wszechmocnego w jego sercu panuje pokój.
Myśl zasadnicza z całości rozważań o celu przyjścia Jezusa na ziemię: Bóg chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy (1 Tym 2, 4); ażeby jako zbawieni uczestnicy wiecznego żywota i nowej natury żyli pożytecznie i szczęśliwe, ku Bożej chwale.
To był główny cel działań Jezusa i Jego przyjścia na ziemię.
Jan Wierszyłowski
Komentarze
Prześlij komentarz